Complottheorieën en privacy

privacy

Het gebeurt me steeds vaker dat ik met een klant of een kennis in gesprek ben en we het hebben over privacy. Zinnen als ‘Facebook weet alles van je!’ en ‘Hoe weet Google dat ik die schoenen wil?’ hoor ik wekelijks. Ik maakte me er tot voor kort geen zorgen om. Natuurlijk weet Facebook veel, maar zolang ik niets verkeerd doe is er niets aan de hand, toch? Deze blog is niet zozeer alleen voor ondernemers, maar voor iedereen die bovenstaande uitspraken wel eens heeft gedaan.

Ik heb niets te verbergen

Ik kom zo nu en dan bij Social Media Club Groningen. Vorig jaar gaf Maurits Martijn een lezing over privacy die hier terug te zien is. Hij vertelde dat mensen zich over het algemeen geen zorgen maken over hun online privacy omdat ‘ik niets te verbergen heb’. Maar wat nou als je journalist bent en je schrijft een artikel over zelfmoordterroristen? Hiervoor doe je online onderzoek (wie zijn belangrijke spelers, hoe worden aanslagen gepland, enzovoorts). De week daarop ga je op vakantie. Je koopt een oneway-ticket naar Sidney omdat je daar pas wil besluiten of je naar Nieuw-Zeeland gaat en nog niet weet hoe en wanneer je terugvliegt. Maar hoe zou de douane hierover denken? Welk verband leggen zij tussen jouw onderzoek en je enkele vliegreis?

Nou vond ik het voorbeeld van Maurits Martijn vrij extreem. Dit is geen situatie waarin ik me dagelijks bevind, maar de lezing van Maurits maakt me er wel bewust van dat mijn (online) acties anders geïnterpreteerd kunnen worden dan dat ik ze bedoel.

Sociale wereld

Op aanraden van een collega heb ik onlangs het boek The Circle gelezen van Dave Eggers. Dit boek gaat over het bedrijf The Circle, dat uitgroeit tot een macht, groter dan de overheid. In eerste instantie lijkt het geweldig om daar te werken. Sociale interactie wordt aangemoedigd (social media tijdens werktijd) en de medewerkers krijgen gratis producten en nemen deel aan spetterende activiteiten op de bedrijfscampus, in ruil voor online beoordelingen. Transparantie wordt steeds belangrijker, zeker voor nationale leiders als de overheid en het bankwezen. Maar met iedere innovatie wordt de privacy van mensen meer en meer beperkt. Stap voor stap wordt beschreven hoe de wereld volledig transparant wordt en waarin privacy een zonde is. Er komen overal ter wereld camera’s te hangen en de enige plek waar niemand kan meeluisteren is op het toilet.

Met iedere innovatie wordt de privacy van mensen beperkt

Dat privacy een zonde kan zijn, is iets waarmee niemand het anno 2015 eens zal zijn. Maar in het boek gaat de wereld in zulke kleine stapjes naar die situatie dat je snapt waarom mensen dat zouden kunnen zeggen.

Transparantie vs. privacy

Het bizarre aan dit boek is dat het goed mogelijk is dat het verhaal (in de nabije toekomst) werkelijkheid wordt. Want waar trek je de grens op het gebied van privacy en transparantie? En wie gaat die grens trekken? Grote bedrijven gaan het niet doen, want Big Data leveren hen geld op. De overheid dan? Nou, in China in ieder geval niet, want daar voeren ze een Social Krediet Systeem in dat je rechten geeft en ontneemt op basis van je gedrag op social media. Moeten wij, de gewone burgers, dan het heft in handen nemen? Wie gaat er opstaan als we zo veel baat hebben bij alle data die we verzamelen?

Ik ben niet zo’n goede schrijver als Dave Eggers, dus mogelijk komt mijn verhaal minder sterk over dan dat van hem. Ik raad je wel aan om het boek te lezen. Het is goed geschreven, heeft een boeiend verhaal en geeft je nieuwe inzichten.

Ik geloof niet zo in complottheorieën en dat maakt dat ik me heel lang geen zorgen heb gemaakt om mijn (online) privacy. Maar nu ik meer lees en hoor over privacy ga ik er toch over nadenken. Dit betekent niet dat ik mijn Facebookprofiel ga verwijderen, maar ik ben wel alert op welke ontwikkelingen er plaatsvinden. In deze blog deelde ik mijn ervaringen. Ik ben benieuwd of jullie dezelfde inzichten hebben of juist hele andere. Deel ze alsjeblieft met mij.

Advertenties

Een gedachte over “Complottheorieën en privacy

  1. Lisa, het boek van Dave Eggers is ook vertaald in het Nederlands.
    Ik denk dat het probleem van de privacy breder is. Veel mensen realiseren zich niet dat wat je op net Internet zet, tot het einde der tijden vindbaar is. Het is als een tatoeage. Zet er nooit iets op waar je spijt van kunt krijgen 😉
    Misschien kun je hier eens een blog over schrijven? De do’s and don’ts van (persoonlijke) informatie op internet zetten.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s